We werden overvallen door dit bericht. Kranten stonden er vol van en actualiteiten- en praatprogramma’s hielden er niet over op. Het lag aan de migranten, aan die gekkigheid van Pride en die regenboog oversteekplaatsen die door strotten worden geduwd, aan de wokigheid van al die genders, aan de paarse vrijdag die leerlingen door de strot wordt geduwd, het verderfelijke lentekriebels onderwijsprogramma waar vierjarigen alles over seks horen, en ga zo maar door met de verklaringen van (ultra) rechtse kant. 

Het onderzoek dat de oorzaak van de ophef was, is zeer beperkt en zeer discutabel, dus misschien valt ‘t nog mee. Maar laten we ons niet rijk rekenen. Zoals Linda Duits in het Parool schreef: Nederland was en is een uiterst conservatief land, met uitzondering van een paar stedelijke enclaves zoals Amsterdam. Het oordeel en gevoel in dit land over homoseksualiteit is altijd behoorlijk negatief geweest, een tijd lang bedekt onder een dun sausje van voorzichtige tolerantie. ‘t Is oké als we er maar niet mee geconfronteerd worden, zoiets. En het is duidelijk dat de (extreem)rechtse politieke meerderheid, hand in hand met de social media, substantieel bijdragen aan de afname van de acceptatie en het giftiger wordend klimaat. Óók onder scholieren!