Een jonge vrouw reist naar haar grootvader voor een handtekening en ontdekt gaandeweg haar (verzwegen) familiegeschiedenis.

Dat is in het kort waar de film Romería over gaat. De een vond hem mooi, een ander dacht aan halverwege weglopen. Zeker de eerste helft was verwarrend: wie is wie, wat is wie van wie, waar gaat dit over? De tweede helft, waarin een en ander in een soort droom/visioen duidelijker wordt, geeft de film een zekere spanning die we in het begin misten. De grootvader zet uiteindelijk zijn handtekening, het familiegeheim is onthuld, de jonge vrouw kan verder. Het werd nog een plezierige nazit in Eye met een ondergaande zon over het IJ.

De volgende filmavond is op woensdag 3 juni; zondag 31 mei laten we weten waarop de keuze is gevallen. Tot dan!