Onze buurtgenoot Hans verblijft afwisselend in Amsterdam en Madrid en is dus de aangewezen persoon om ons iets te vertellen over het roze leven in de Spaanse hoofdstad en daarbuiten. Hij heeft beloofd ons regelmatig een berichtje te sturen. Zijn eerste verslagje is al veelbelovend en smaakt naar meer.

"Veruit de meeste Spanjaarden gaan in de maand augustus op vakante. Maar wie mocht denken dat deze maand er weinig te beleven valt in Madrid, heeft het mis. De maand wordt ingeluid met buurtfeesten zoals San Cayetano en San Lorenzo. Maar, het meest bijzondere écht Madrileense feest is het feest van ‘La Paloma’. Ieder jaar vieren de Madrilenen in de historische wijk ‘La Latina’ drie dagen lang, tot en met de vijftiende augustus, hun ‘Fiestas de la Paloma’.

Virgen de La Paloma

Zoals veel feesten in Spanje heeft ook ‘La Paloma’ een religieuze achtergrond. Honderden jaren geleden werd in de wijk La Latina, in een oude duiventil (vandaar de naam ‘La Paloma’), een schilderij gevonden met een afbeelding van de maagd Maria als ‘Virgen de la Soledad’. Een vrome dame ontfermde zich over het doek, hing het op in haar huis en zo begon daar een Mariaverering.

‘Natuurlijk’, zou ik bijna zeggen, vonden er al snel onverklaarbare zaken plaats, wonderen, waardoor het schilderij niet alleen meer bekendheid kreeg, maar ook een eigen kerk in de huidige, naar het schilderij genoemde, straat, ‘Calle de La Paloma’.

‘La Paloma’ is eigenlijk een veel grotere ‘happening’ dan Semana Santa in Madrid. Het is een feest dat bruist vol met Madrileense cultuur, tradities en lokale folklore, waaraan jong en oud enthousiast deelnemen.

Straten worden versierd met ‘Mantones de Manila’: je weet wel die prachtige grote en vaak handgemaakte geborduurde satijnen sjaals met lange franjes. Wie raakt hierdoor niet gefascineerd bij een ‘Baile Flamenco’?


Het is niet moeilijk om tijdens deze dagen getuige te zijn van een aantrekkelijk straatschouwspel waar dames en heren (‘Chulapas’ en ‘Chulapos’), gestoken in traditionele klederdracht, maar wat graag hun behendigheid tonen aan voorbijgangers als ze met gratie een typisch Madrileense dans uitvoeren: ‘El Chotis’.

Hartjesdag op z'n Madrileens

Nogal ‘hetero’ allemaal, hoor ik je denken. Nou, nee hoor! Vlakbij de kerk (waar jaarlijks op 15 augustus tijdens de hoogmis het schilderij, dat ruim 80 kilo weegt, vanaf zeven meter hoogte plechtig naar beneden wordt gehaald door geüniformeerde, stevig gebouwde, brandweermannen) bevindt zich de Calle Calatrava.

De straat lijkt deze drie dagen een soort Zeedijk met Hartjesdag. Kroegen zoals ‘La Sixta’ en ‘El Perla’, échte LHBTI+kroegen, geven “hun straat” Calatrava én aan ‘Las Fiestas de La Paloma’ een échte roze draai! Mannen met een sexy shirt van Mr. B uit Amsterdam, dames die flirten met hun regenboogwaaier en met elkaar, tot…  Vul maar in.

Op de slotavond wordt het schilderij door de straten van La Latina in processie rondgedragen voordat het weer door stoere brandweermannen wordt teruggeplaatst in de kerk. Ik hou van dit soort devotiegebruiken.

Gegroet, vrienden in Amsterdam! Proost vanuit Madrid, met een bijbehorend drankje ‘limonada’ (een mix van witte wijn, vruchten, kaneel, citroen en spuitwater). Voor mij dus dit jaar op 15 augustus geen Hartjesdag op de Zeedijk. Maar, vergeet deze datum niet. ¡La Paloma te está esperando!"

Beeld en tekst: Hans van Kasteren